Ocena głębokości i częstotliwości kompresji klatki piersiowej, podczas symulacji resuscytacji krążeniowo-oddechowej, w trakcie 10-minutowego ciągłego zewnętrznego masażu serca
 
Więcej
Ukryj
1
Katedra Medycyny Ratunkowej i Neurochirurgii Dziecięcej, Wydział Zdrowia Publicznego w Bytomiu, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
2
Katedra Anestezjologii, Intensywnej Terapii i Medycyny Ratunkowej, Wydział Lekarski z Oddziałem Lekarsko-Dentystycznym w Zabrzu, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
3
Katedra Biomechatroniki, Wydział Inżynierii Biomedycznej w Zabrzu, Politechnika Śląska w Gliwicach
4
Katedra Chirurgii Ogólnej, Kolorektalnej i Urazów Wielonarządowych, Wydział Nauk o Zdrowiu w Katowicach, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Bogusław Stanisław Bucki   

Katedra Medycyny Ratunkowej i Neurochirurgii Dziecięcej, Wydział Zdrowia Publicznego w Bytomiu, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, ul. Piekarska 18, 41-902 Bytom
 
Ann. Acad. Med. Siles. 2017;71:1–6
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Wstęp:
Celem pracy była prospektywna ocena jakości kompresji klatki piersiowej podczas symulacji ciągłego masażu serca na manekinie w czasie rzeczywistym, wykonywanego przez czynnych zawodowo ratowników medycznych, z uwzględnieniem ich BMI.

Materiał i metody:
Badanie przeprowadzono w grupie 17 ratowników medycznych oraz 21 studentów kierunku ratownictwo medyczne i wykładowców uczelni. Podczas próby każdy badany wykonywał nieprzerywany masaż zewnętrzny serca na manekinie do osiągnięcia punktu końcowego, jakim był czas 15 minut lub odmowa dalszego wykonywania zadania.

Wyniki:
Średnia głębokość wykonywanych uciśnięć zmniejszała się istotnie od pierwszej (40,66, SE ± 0,80 mm) do czwartej minuty badania, osiągając wartość 38,21 SE ± 0,95 mm. Średnia częstość uciśnięć klatki piersiowej istotnie różniła się od szóstej minuty (123,69 SE ± 2,55/min) w stosunku do wartości wyjściowych (120,97 SE ± 2,83/min). W dziesiątej minucie średnie wartości głębokości uciśnięć oraz częstości masażu klatki piersiowej osiągnęły odpowiednio 36,62 SE ± 1,04 mm oraz 128,06 SE ± 2,43/min. Istotnym czynnikiem wpływającym na głębokość kompresji klatki piersiowej była przynależność do grupy czynnych zawodowo ratowników medycznych. Średnia głębokość ucisku w całym badanym przedziale czasowym w grupie nie-profesjonalistów wynosiła 36,03 SE ± 1,22 mm, podczas gdy w grupie profesjonalistów – 40,06 SE ± 1,37 mm. Drugim istotnym czynnikiem różnicującymi zakres głębokości kompresji klatki piersiowej był czas oraz BMI ratownika. U osób z BMI > 25 jedynym różnicującym punktem czasowym był początek badania, w którym średnia głębokość ucisku wynosiła 41,97 SE ± 1,12 mm.

Wnioski:
Masa ciała ratownika jest istotnym czynnikiem wpływającym na uzyskanie głębszej kompresji klatki pier-siowej. Profesjonalni ratownicy są w stanie prowadzić skutecznie ciągłą kompresję klatki piersiowej w dłuższym czasie, osiągając zadowalające ugięcie oraz częstotliwość jej kompresji.

 
REFERENCJE (22)
1.
Berg R.A., Hemphill R., Abella B.S., Aufderheide T.P., Cave D.M., Hazinski M.F., Lerner E.B., Rea T.D., Sayre M.R., Swor R.A. Part 5: adult basic life support: 2010 American Heart Association Guidelines for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care. Circulation 2010; 122(18 Suppl. 3): 685–705.
 
2.
Rajab T.K., Pozner C.N., Conrad C., Cohn L.H., Schmitto J.D. Technique for chest compressions in adult CPR. World J. Emerg. Surg. 2011; 6: 41.
 
3.
Lee K. Cardiopulmonary resuscitation: new concept. Tuberc. Respir. Dis. (Seoul) 2012; 72(5): 401–408.
 
4.
Stiell I.G., Brown S.P., Christenson J., Cheskes S., Nichol G., Powell J., Bigham B., Morrison L.J., Larsen J., Hess E., Vaillancourt C., Davis D.P., Callaway C.W. What is the role of chest compression depth during out-of-hospital cardiac arrest resuscitation? Crit. Care. Med. 2012; 40(4): 1192–1198.
 
5.
Jäntti H., Silfvast T., Turpeinen A., Kiviniemi V., Uusaro A. Influence of chest compression rate guidance on the quality of cardiopulmonary resuscitation performed on manikins. Resuscitation 2009; 80(4): 453–457.
 
6.
Bradley S.M. Update in cardiopulmonary resuscitation. Minerva Cardio-angiol. 2011; 59(3): 239–253.
 
7.
Hansen D., Vranckx P., Broekmans T., Eijnde B.O., Beckers W., Vandekerckhove P., Broos P., Dendale P. Physical fitness affects the quality of single operator cardiocerebral resuscitation in healthcare professionals. Eur. J. Emerg. Med. 2012; 19(1): 28–34.
 
8.
Ock S.M., Kim Y.M., Chung Jh., Kim S.H. Influence of physical fitness on the performance of 5-minute continuous chest compression. Eur. J. Emerg. Med. 2011; 18(5): 251–256.
 
9.
Russo S.G., Neumann P., Reinhardt S., Timmermann A., Niklas A., Quintel M., Eich C.B. Impact of physical fitness and biometric data on the quality of external chest compression: a randomised, crossover trial. BMC Emerg. Med. 2011; 4; 11: 20.
 
10.
McDonald C.H., Heggie J., Jones C.M., Thorne C.J., Hulme J. Rescuer fatigue under the 2010 ERC guidelines, and its effect on cardiopulmonary resuscitation (CPR) performance. Emerg. Med. J. 2013; 30(8): 623–627.
 
11.
Ong E.H. Improving the quality of CPR in the community. Singapore Med. J. 2011; 52(8): 586–591.
 
12.
Heidenreich J.W., Bonner A., Sanders A.B. Rescuer fatigue in the elderly: standard vs. hands-only CPR. J. Emerg. Med. 2012; 42(1): 88–92.
 
13.
Heidenreich J.W., Berg R.A., Higdon T.A., Ewy G.A., Kern K.B, Sanders A.B. Rescuer fatigue: standard versus continuous chest-compression cardiopulmonary resuscitation. Acad. Emerg. Med. 2006; 13(10): 1020–1026.
 
14.
Ochoa F.J., Ramalle-Gómara E., Lisa V., Saralegui I. The effect of rescuer fatigue on the quality of chest compressions. Resuscitation 1998; 37(3): 149–152.
 
15.
Abella B.S., Sandbo N., Vassilatos P., Alvarado J.P., O'Hearn N., Wigder H.N., Hoffman P., Tynus K., Vanden Hoek T.L., Becker L.B. Chest compression rates during cardiopulmonary resuscitation are suboptimal: a prospective study during in-hospital cardiac arrest. Circulation 2005; 111(4): 428–434.
 
16.
Ashton A., McCluskey A., Gwinnutt C.L., Keenan A.M. Effect of rescuer fatigue on performance of continuous external chest compressions over 3 min. Resuscitation 2002; 55(2):151–155.
 
17.
Foo N.P., Chang J.H., Lin H.J., Guo H.R. Rescuer fatigue and cardiopulmonary resuscitation positions: A randomized controlled crossover trial. Resuscitation 2010; 81(5): 579–584.
 
18.
Field R.A., Soar J., Davies R.P., Akhtar N., Perkins G.D. The impact of chest compression rates on quality of chest compressions – a manikin study. Resuscitation 2012; 83(3): 360–364.
 
19.
Trowbridge C., Parekh J.N., Ricard M.D., Potts J., Patrickson W.C., Cason C.L. A randomized cross-over study of the quality of cardiopulmonary resuscitation among females performing 30:2 and hands-only cardiopulmonary resuscitation. BMC Nurs 2009; 8: 6.
 
20.
Chi C.H., Tsou J.Y., Su F.C. Effects of compression-to-ventilation ratio on compression force and rescuer fatigue during cardiopulmonary resuscitation. Am. J. Emerg. Med. 2010; 28(9): 1016–1023.
 
21.
Manders S., Geijsel F.E. Alternating providers during continuous chest compressions for cardiac arrest: every minute or every two minutes? Resuscitation 2009; 80(9): 1015–1018.
 
22.
Kovic I., Lulic D., Lulic I. CPR PRO® device reduces rescuer fatigue during continuous chest compression cardiopulmonary resuscitation: a randomized crossover trial using a manikin model. J. Emerg. Med. 2013; 45(4): 570–577.
 
 
CYTOWANIA (1):
1.
The assessment of the kinematics of the rescuer in continuous chest compression during a 10-min simulation of cardiopulmonary resuscitation
Bogusław Bucki, Dariusz Waniczek, Robert Michnik, Jacek Karpe, Andrzej Bieniek, Arkadiusz Niczyporuk, Joanna Makarska, Tomasz Stepien, Dariusz Myrcik, Hanna Misiołek
European Journal of Medical Research
 
eISSN:1734-025X