Płeć psychologiczna kobiet praktykujących różne formy grupowej aktywności fizycznej
 
Więcej
Ukryj
1
Department of Psychology, School of Health Sciences in Katowice, Medical University of Silesia, Katowice, Poland
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Monika Grażyna Bąk-Sosnowska   

Department of Psychology, School of Health Sciences in Katowice, Medical University of Silesia, Katowice, ul. Medyków 12, 40-752 Katowice, Poland
 
Ann. Acad. Med. Siles. 2018;72:128–133
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Wstęp:
Płeć psychologiczna jest zbiorem cech psychicznych, kulturowo przypisywanych mężczyźnie lub kobiecie. Nie ma związku z płcią biologiczną, ale wpływa na sposób przeżywania, reagowania i zachowania człowieka. Celem badania było porównanie płci psychologicznej kobiet uprawiających jogę oraz inne formy grupowej aktywności fizycznej.

Materiał i metody:
Zbadano 112 dorosłych kobiet, które przynajmniej od 1 miesiąca uprawiały minimum 1 raz w tygodniu jogę (grupa A) lub inną grupową formę aktywności fizycznej (grupa B). Zastosowano Inwentarz Płci Psychologicznej (IPP) oraz Skrócony Międzynarodowy Kwestionariusz Aktywności Fizycznej (IPAQ).

Wyniki:
Między grupą A i B nie wykazano różnic istotnych statystycznie w zakresie: wieku, masy ciała, BMI, czasu aktywności fizycznej w tygodniu (p > 0,05). W kwestionariuszu IPAQ średni wynik w obu grupach był wysoki (> 1500 MET), różnica między grupami nie była istotna (p > 0,05). W inwentarzu IPP najwięcej badanych z grupy A prezentowało płeć psychologiczną kobiecą (57,14%), następnie nieokreśloną płciowo (28,57%), androgeniczną (10,71%) i męską (3,57%). W grupie B najwięcej badanych miało płeć psychologiczną androgeniczną (35,71%), następnie: nieokreśloną (33,93%), męską (23,21%) i kobiecą (7,14%). Różnica między grupami była w tym zakresie istotna (p < 0,001). Nie potwierdzono zależności między wynikami inwentarza IPP i kwestionariusza IPAQ (p > 0,05).

Wnioski:
Kobiety uprawiające jogę różnią się w zakresie płci psychologicznej od kobiet uprawiających inne formy aktywności fizycznej. W pierwszej grupie dominuje płeć psychologiczna żeńska, w drugiej zaś androgeniczna.

 
REFERENCJE (20)
1.
Bem S.L., Martyna W., Watson C. Sex typing and androgyny: further explorations of the expressive domain. J. Pers. Soc. Psychol. 1976; 34(5): 1016–1023, doi: 10.1037/0022-3514.34.5.1016.
 
2.
Bem S.L. Gender schema theory: A cognitive account of sex typing. Psychol. Rev. 1981; 88(4): 354–364, doi: 10.1037/0033-295X.88.4.354.
 
3.
Bussey K., Bandura A. Social cognitive theory of gender development and differentiation. Psychol. Rev. 1999; 106(4): 676–713, doi: 10.1037/0033-295X.106.4.676.
 
4.
DiDonato M.D., Berenbaum S.A. Predictors and Consequences of Gender Typicality: The Mediating Role of Communality. Arch. Sex Behav. 2013; 42(3): 429–436, doi: 10.1007/s10508-012-9955-1.
 
5.
Cook E.P. Psychological Androgyny. A Review of the Research. Counsel. Psychol. 1987; 15(3): 471–513, doi: 10.1177/0011000087153006.
 
6.
Chalabaev A., Sarrazin P., Fontayne, P. Stereotype endorsement and perceived ability as mediators of the girls’ gender orientation – soccer performance relationship. Psychol. Sport Exercise 2009; 10(2): 297–299, doi: 10.1016/j.psychsport.2008.08.002.
 
7.
Fredricks J.A., Eccles J.S. Family socialization, gender, and sport motivation and involvement. J. Sport Exercise Psychol. 2005; 27(1): 3–31, doi: 10.1123/jsep.27.1.3.
 
8.
Łuszczyńska A. Psychology of sport and physical activity. Clinical issues [in Polish]. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 2011.
 
9.
Dreger A. Sex Typing for Sport. Hastings Cent. Rep. 2010; 40(2): 22–24, doi: 10.1353/hcr.0.0250.
 
10.
Burdzicka-Wołowik J. Psychological gender of women taking up typically masculine sports activity. Biom. Hum. Kinetics 2012: 4(1): 24–28, doi: 10.2478/v10101-012-0005-1.
 
11.
Chalabaev A., Sarrazin P., Fontayne P., Boiche J., Clement-Guillotin C. The influence of sex stereotypes and gender roles on participation and performance in sport and excercise: Review and future directions. Psychol. Sport Exercise 2013; 14(2): 136–144, doi: 10.1016/j.psychsport.2012.10.005.
 
12.
Gerek Z. Comparison of communal sex roles of female sports students studying in different universities in Turkey. Educ. Res. Rev. 2015; 10(5): 541–546.
 
13.
Owen N., Sparling P.B., Healy G.N., Dunstan D.W., Matthews C.E. Sedentary behavior: emerging evidence for a new health risk. Mayo Clin. Proceed. 2010; 85(12): 1138–1141, doi: 10.4065/mcp.2010.0444.
 
14.
Biernat E., Stupnicki R., Gajewski A. International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) – Polish version. Phys. Educ. Sport 2007; 51(1): 47.
 
15.
Kuczyńska A. Inwentarz do oceny płci psychologicznej IPP. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP, 2012.
 
16.
Ross A., Friedmann E., Bevans M., Thomas S. National survey of yoga practitioners: mental and physical health benefits. Complement. Ther. Med. 2013; 21(4): 313–323, doi: 10.1016/j.ctim.2013.04.001.
 
17.
Szmajke A., Adamczuk A. Self-esteem, the level of aggressiveness and gender identity [in Polish]. Trening 1993; 20(4): 117–126.
 
18.
Soroka A., Bergier J. Sense of gender identity in women practicing football with consideration of the formation. Pol. J. Sport Tour. 2011; 18(1): 45–51, doi: 10.2478/v10197-011-0004-8.
 
19.
Pacut A. Poczucie tożsamości płciowej kobiet a uprawiana przez nie dyscyplina sportu. Sport Wyczynowy 2006; 3–4: 36–39.
 
20.
Starzomska M., Kowalczyk A. Psychological sex of athletes based on the results of one’s own research. Fides et Ratio 2012; 12(4): 127–139.
 
eISSN:1734-025X