Jersinioza jest zoonotyczną chorobą bakteryjną, wywoływaną przez Yersinia enterocolitica (Y. enterocolitica) oraz Yersinia pseudotuberculosis, która może prowadzić do rozwoju pozajelitowych powikłań zapalnych, w tym reaktywnego zapalenia stawów. U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (rheumatoid arthritis – RA) zakażenie Yersinia może naśladować rzut choroby lub współistnieć z jej zaostrzeniem, stanowiąc istotne wyzwanie diagnostyczne. W pracy przedstawiono przypadek 61-letniej pacjentki z seronegatywnym RA, pozostającej w długotrwałej remisji klinicznej, hospitalizowanej z powodu gwałtownego nasilenia dolegliwości stawowych, wysokiej gorączki oraz objawów ze strony przewodu pokarmowego. Badania laboratoryjne wykazały ekstremalnie podwyższone wskaźniki stanu zapalnego, w tym białka C-reaktywnego, ferrytyny i D-dimerów, a także neutrofilię z limfopenią oraz bardzo wysokie miana przeciwciał IgM, IgA i IgG przeciwko Y. enterocolitica. Badania obrazowe ujawniły powiększone węzły chłonne krezkowe, co dodatkowo przemawiało za tłem infekcyjnym. Całościowa analiza kliniczno-laboratoryjna wskazywała na nakładanie się dwóch równoległych procesów patofizjologicznych – autoimmunologicznego zaostrzenia RA oraz reaktywnego zapalenia stawów związanego z jersiniozą. Antybiotykoterapia w połączeniu z leczeniem przeciwzapalnym i immunomodulującym wpłynęła na istotną poprawę stanu klinicznego pacjentki oraz stopniową normalizację parametrów laboratoryjnych. Opisany przypadek podkreśla konieczność uwzględniania zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza Y. enterocolitica, w diagnostyce różnicowej zaostrzeń RA, szczególnie w sytuacjach, gdy aktywność zapalna jest niewspółmiernie wysoka w stosunku do obrazu zmian w stawach. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie leczenia przyczynowego mogą zapobiec progresji choroby oraz trwałym uszkodzeniom stawów.