Przydatność oznaczania suchej masy ciała za pomocą bioimpedancji elektrycznej u dializowanych dzieci i młodych dorosłych
 
Więcej
Ukryj
1
Katedra i Klinika Nefrologii Pediatrycznej, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Irena Makulska   

Katedra i Klinika Nefrologii Pediatrycznej, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, ul. Borowska 213, 50-556 Wrocław
 
Ann. Acad. Med. Siles. 2017;71:66–72
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Wstęp:
Do określenia tzw. suchej masy ciała zastosowano metodę bioimpedancji elektrycznej (BIA). Głównym celem pracy była ocena przydatności oznaczania suchej masy ciała za pomocą bioimpedancji elektrycznej u przewlekle dializowanych dzieci i młodych dorosłych, w tym w szczególności w odniesieniu do wybranych wykładników biochemicznych i parametrów układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowo w tej grupie pacjentów, przy użyciu BIA, analizowano stan odżywienia.

Materiał i metody:
Badaniem objęto 17 dzieci i młodych dorosłych w wieku od 6 do 24 lat (średnio 15 ± 3,5 roku), leczonych przewlekle hemodializą lub dializą otrzewnową. Oceniono wartości ciśnienia tętniczego, badania biochemiczne, parametry sercowe i wyniki z bioimpedancji w badaniu wyjściowym i po 2 miesiącach, po modyfikacji leczenia dializacyjnego w oparciu o parametry BIA.

Wyniki:
Badane parametry ciśnienia tętniczego (skurczowe, rozkurczowe, średnie, tętna) było istotnie niższe podczas drugiego badania w porównaniu z wartościami wyjściowymi. Stężenie hemoglobiny było istotnie wyższe po 2 miesiącach obserwacji. W badaniu echokardiograficznym wykazano istotny wzrost frakcji wyrzutowej lewej komory, przy niezmienionych parametrach anatomicznych serca. Oceniane wskaźniki odżywienia – tkanki beztłuszczowej (LTI) i tłuszczowej (FTI) – nie uległy zmianie. Wykazano dodatnią korelację LTI z ciśnieniem tętniczym i niektórymi para-metrami z badania echokardiograficznego.

Wnioski:
Bioimpedancja elektryczna, jako prosta do przeprowadzenia i nieinwazyjna metoda, może być przydatna do precyzyjnego wyznaczania tzw. suchej masy ciała u dializowanych dzieci i młodych dorosłych. Adekwatne odwodnienie pacjentów pozwala na normalizację ciśnienia tętniczego krwi, co wiąże się z poprawą funkcji i prawdopodobnie stanu anatomicznego mięśnia sercowego. BIA pozwala także na dokładniejszą ocenę stanu odżywienia dializowanych chorych i wcześniejsze wykrycie niedożywienia, co w przypadku populacji pediatrycznej ma znaczenie rokownicze.

 
REFERENCJE (21)
1.
Piccoli A. Identification of operational clues to dry weight prescription in hemodialysis using bioimpedance vector analysis. The Italian Hemodialysis-Bioelectrical Impedance Analysis (HD-BIA) Study Group. Kidney Int. 1998; 53(4): 1036–1043.
 
2.
Passauer J., Petrov H., Schleser A., Leicht J., Pucalka K. Evaluation of clinical dry weight assessment in haemodialysis patients using bioimpedance spectroscopy: A cross-sectional study. Nephrol. Dial. Transplant. 2010; 25(2): 545–551.
 
3.
Levin NW. A method for the estimation of hydration state during hemodialysis using a calf bioimpedance techniqua. Physiol. Meas. 2008; 29: S503–S516.
 
4.
Kuhlmann M.K., Zhu F., Seibert E., Levin N.W. Bioimpedance, dry weight and blood pressure control. New methods and consequences. Curr. Opin. Nephrol. Hypertens. 2005; 14: 543–549.
 
5.
Kusztal M., Dzierżek P., Gołębiowski T., Weyde W., Klinger M. Different body fluid volumes measured by single- and multi-frequency bioelectrical impedance analyzers in overweight/obese renal patients. Postępy Hig. Med. Dosw. 2015; 69: 633–637.
 
6.
Paglialonga F., Ardissino G., Galli MA., Scarfia RV., Testa S., Edefonti A. Bioimpedance analysis and cardiovascular status in pediatric patients on chronic hemodialysis. Hemodial. Int. 2012; 16: S20–S25.
 
7.
Brooks E.R., Fatallah-Shaykh S.A., Langman C.B., Wolf K.M., Price H.E. Bioelectric impedance predicts total body water, blood pressure, and heart rate during hemodialysis in children and adolescents. J. Ren. Nutr. 2008; 18; 304–311.
 
8.
Fenech M., Maasrani M., Jaffrin M.Y. Fluid volumes determination by impedance spectroscopy and hematocrit monitoring: Application to Pediatric hemodialysis. Artif. Organs 2001; 25: 89–98.
 
9.
Bradbury M.G., Smye S.W., Brocklebank J.T. Assessment of the sensitivity of bioimpedance to volume changes in body water. Pediatr. Nephrol. 1995; 9: 337–340.
 
10.
Canpolat N., Caliscan S., Sever L., Tasdemir M., Ekmekci O.B., Pehlivan G., Shroff R. Malnutrition and its association with inflammation and vascular disease in children on maintenance dialysis. Pediatr. Nephrol. 2013; 28: 2149–2156.
 
11.
Srivaths P.R., Silverstein D.M., Leung J., Hrishnamurthy R., Goldstein S.L. Malnutrition-inflammation-coronary calcification in pediatric patients receiving chronic hemodialysis. Hemodial. Int. 2010; 14: 263–269.
 
12.
Makulska I., Szczepańska M., Drożdż D., Polak-Jonkisz D., Zwolińska D. Skin autofluorescence as a marker of cardiovascular risk in children with chronic kidney disease. Pediatr. Nephrol. 2013; 28: 121–128.
 
13.
Makulska I., Szczepańska M., Drożdż D., Polak-Jonkisz D., Zwolińska D. Skin autofluorescence as a novel marker of vascular damage in children and adolescents with chronic kidney disease. Pediatr. Nephrol. 2015; 30(5): 811–819.
 
14.
Agarwal R. Hypervolemia is associated with increased mortality among hemodialysis patients. Hypertension 2010; 56: 512–517.
 
15.
Sutherland S.M., Zappitelli M., Alexander S.R., Chua A.N., Brophy P.D., Bunchman T.E., Hackbarth R., Somers M.J., Baum M., Symons J.M., Flores F.X., Benfield M., Askenazi D., Chand D., Fortenberry J.D., Mahan J.D., McBryde K., Blowey D., Goldstein S.L. Fluid overload and mortality in children receiving continuous renal replacement therapy: the prospective pediatric continuous renal replacement therapy registry. Am. J. Kidney Dis. 2010; 55(2): 316–325.
 
16.
Holtta T., Happonen J.M., Ronnholm K., Fyhrquist F., Hilmberg C. Hypertension, cardiac state, and the role of volume overload during peritoneal dialysis. Pediatr. Nephrol. 2001; 16: 324–331.
 
17.
Martin L.C., Franco R.J., Gavras I., Matsubara B.B., Garcia S., Caramori J.T., Barretti B.B., Balbi A.L., Barsanti R., Padovani C., Gavras H. Association between hypervolemia and ventricular hypertrophy in hemodialysis patients. Am. J. Hypertens. 2004; 17: 1163–1169.
 
18.
Wizemann V., Wabel P., Chamney P., Zaluska W., Moissl U., Rode C., Malecka-Masalska T., Marcelli D. The mortality risk of overhydration in haemodialysis patients. Nephrol. Dial. Transplant. 2009; 24: 1574–1579.
 
19.
Oh G., Wong C., Begin B., Salsbery K., Sutherland S., Chaudhuri A. Whole-body single-frequency bioimpedance analysis in Pediatric hemodialysis patients. 2014; 29: 1417–1423.
 
20.
Ulinski T., Genty J., Viau C., Tillous-Borde I., Deschenes G. Reduction of left ventricular hypertrophy in children undergoing hemodialysis. Pediatr. Nephrol. 2006; 21: 1171–1178.
 
21.
Agarwal R., Bouldin J.M., Light R.P., Gerg A. Probing dry-weight improves left ventricular mass index. Am. J. Nephrol. 2011; 33: 373–380.
 
eISSN:1734-025X