Wstęp:
U pacjentów z niewydolnością serca przebudowa lewej komory prowadzi do wtórnej niedomykalności mitralnej, co nasila objawy niewydolności serca i obniża jakość życia. Przezcewnikowa naprawa metodą brzeg-do-brzegu (transcatheter edge-to-edge repair – TEER), będąca metodą leczenia interwencyjnego u pacjentów z wysokim ryzykiem operacyjnym, umożliwia skuteczną redukcję niedomykalności mitralnej, prowadząc do poprawy przeżywalności oraz jakości życia. Jednak dane dotyczące jakości życia po TEER w populacji polskiej są nadal ograniczone.

Materiał i metody:
Celem badania była ocena zmiany jakości życia, mierzonej za pomocą KCCQ-12 (Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire), u pacjentów z ciężką wtórną niedomykalnością mitralną, poddanych TEER. Badanie zostało zaprojektowane jako prospektywne, jednoośrodkowe badanie obserwacyjne i objęło dane 42 kolejnych pacjentów, u których wykonano TEER. Głównym punktem końcowym była zmiana jakości życia po 3 miesiącach obserwacji.

Wyniki:
TEER przeprowadzono skutecznie we wszystkich przypadkach, bez poważniejszych powikłań. Poprawę wyniku KCCQ-12 zaobserwowano u 38 z 42 pacjentów (90,5%). Średni wynik KCCQ-12 przed zabiegiem i po 3 miesiącach wynosił odpowiednio 41,9 ± 15,5 oraz 61,4 ± 16,9 punktu (p < 0,001). Największą poprawę stwierdzono u pacjentów z niższą wyjściową jakością życia (r = -0,462; p = 0,002) oraz u chorych bez współistniejącej ciężkiej niedomykalności trójdzielnej (Δ +21,7 vs +5,5; p = 0,04). W okresie obserwacji tylko jeden pacjent wymagał nieplanowanej hospitalizacji.

Wnioski:
Zabieg wiązał się z istotną poprawą jakości życia w 3-miesięcznej obserwacji u pacjentów z ciężką wtórną niedomykalnością mitralną. Uzyskane wyniki potwierdzają, że TEER jest skuteczną strategią terapeutyczną, i dostarczają istotnych danych dla praktyki klinicznej w Polsce.